Het leven na de diagnose

Karin en Rob, heel veel sterkte. Het moet een mallemolen zijn. Als ik een keer moet rijden of erbij zijn, geen probleem.
Ik vind dat jullie het bewonderenswaardig doen.
Knuffels

Hi Karin,

Ik herken direct wat jij in je bericht van 27 juni omschrijf de pijn en de reactie van je omgeving.
Ik blijf het knap vinden hoe jij met deze situatie omgaat.

Geef Rob de groeten namens mij, ik denk regelmatig aan jullie.

Sterkte voor de komende tijd

groeten
Roberto

Zwaar kloten dus. Wens Rob sterkte toe. De pijn is ook erg vermoeiend en moe ben je al van de chemotherapie. Ik vind het wel goed dat je het hebt verteld en je collega’s er rekening mee houden. Ook jij heb je rust wel nodig.
Knuffels

Hoi Karin & Rob,
Pfff, het doet in ieder geval wat. Misschien dat het nog iets gaat verbeteren. Ik heb een collega die nu in het UMC loopt met een experimentele behandelmethode. Zij was in het AvL uitbehandeld. Ze had ook zo iets van toch proberen, al is het maar verlengend.

Ik hoop zo dat er een experimenteel iets is en dat je oproep zoals ik deze zag op LinkedIn z’n weg vindt.

Lieve Karin,

Wat een ontroerend en krachtig verhaal. Ik weet precies hoe je je voelt, het gevoel van machteloosheid en de pijn van het toekijken, terwijl je partner worstelt. Het is verschrikkelijk zwaar en het lijkt alsof er geen woorden zijn die dat kunnen verlichten.

Zelf heb ik de chemotherapie, de scans, de onzekerheid van wat komen gaat, van dichtbij meegemaakt, en ik voel met je mee. Het is een harde strijd, maar ik wil je laten weten hoe enorm veel ik jullie bewonder in hoe jullie deze tijd samen doorstaan, met zoveel liefde en steun voor elkaar.

Ik wens jullie beiden heel veel kracht en moed toe in de komende tijd. Probeer, zo goed het kan, de mooie momenten samen vast te houden, hoe klein ze ook mogen lijken. En weet dat ik er altijd ben als je even wilt praten of steun nodig hebt.

Heel veel liefs,
Roberto Saporito

Sterkte voor jullie beiden. Vervelend als zo’n behandeling in een grote ruimte plaatsvindt. Lijkt mij voor patiënten en begeleiders niet fijn. Hoef je niet eens hoogsensitief of prikkelgevoelig voor te zijn. Je komt er niet voor je lol.
Knuffels voor jullie.

Sterkte voor jullie beiden. En hoop op goede dagen.

Samen genieten en we duimen voortdurend voor jullie mee! ❤️

❤️

Super mooi hoe je hierover schrijft.
Mijn gedachte zijn vaak bij jullie (Rob)
Idd genieten op jullie manier dat is het belangrijkste wat er is❤️

Ja die adviezen ken ik ook en ik vind ze stom. Heb ze ook wel gehad in een tijd van rouw (ook dat je er vanzelf weer bovenop komt en de zonnige kant van het leven ‘moet’ inzien). Lijkt wel van mensen te komen die het zelf niet hebben meegemaakt. Ik snap het wel en het zou ook mooi zijn als je het kunt, het zijn alleen van die dooddoeners. Ik waak ervoor om dat soort ‘adviezen’ te geven.

En ik snap ook dat het lastig is, want wat moet je zeggen tegen iemand die weet dat hij doodgaat en tegen jou of de kinderen als directe naasten? Ik probeer te bedenken wat ik zelf zou willen horen. En dat is vooral om niet gemeden te worden, omdat mensen het lastig vinden wat ze kunnen zeggen. En misschien om gezien en aangehoord te worden. Ik kan alleen maar delen met je dat jullie regelmatig in mijn gedachten zijn. Fijn dat je af en toe een update schrijft.

Jullie zijn regelmatig in mijn gedachten. Zo niet eerlijk dit… Dat er een leven is voor de diagnose wat je niet meer terugkrijgt en nu het leven erna waarin jullie hiermee moeten dealen. Blegh…

Ik kan me voorstellen dat het door je gedachten gaat bij bepaalde gebeurtenissen dat het waarschijnlijk de laatste keer op deze manier was.

Ik heb de afgelopen dagen veel aan jullie gedacht. Wat een bizarre tijd is dit. En die tweestrijd waar je dan in zit waarbij je denkt egoïstisch te zijn, terwijl het ook de realiteit is. Maar niets is meer logisch of ‘normaal’ als je ineens met zoiets geconfronteerd wordt. Wel ongelooflijk fijn dat jullie er met elkaar goed over kunnen praten.