Manlief had eind december vorig jaar een wat vaag zwaar gevoel in zijn onderbuik. Ook moest hij vaker plassen. Hij dacht zelf aan een blaasontsteking dus in januari naar de huisarts. Die deed de routine onderzoekjes. Het eerste testje voor blaasontsteking kwam negatief terug dus de urine werd op kweek gezet. Bloed werd ook gelijk onderzocht. Er kwam niets bijzonders uit. PSA waarde was ook normaal. Omdat hij ook inmiddels wat lage rugpijn had kwam het vermoeden van een prostaatontsteking. Hij werd doorgestuurd naar een uroloog van Link2Care.
En dan zit je in de mallemolen van het zorgsysteem. Afspraken heb je niet heel snel en uitslagen duren zo mogelijk nog wat langer. Uroloog wilde een MRI en daarop waren vlekjes te zien bij de prostaat dus toen werd hij voor een biopt doorgestuurd naar het Antonius ziekenhuis.
En zo zijn we aanbelandt op de dag van vandaag, 2 april 2025, waarop hij gebeld werd door de oncologie afdeling van het ziekenhuis om hem te vragen of hij bloed wilde gaan prikken voor zijn nierfunctie. Die hadden ze nodig voor het plannen van zijn CT-scan. Pardon??? We hadden nog niet eens de uitslag van de biopt gehad! Die zouden we morgen, 3 april krijgen. Oeps…pijnlijk. Uiteindelijk werd hij teruggebeld door een arts en kreeg hij uitleg en die was niet mals.
Hij heeft kanker. Maar omdat het niet een typische prostaatkanker is hebben ze hem met spoed besproken in een artsenoverleg. Daarin is besloten dat er snel een CT-scan gemaakt moet worden om te kijken of het misschien een uitzaaiing is van een kanker elders in het lijf. Het vermoeden is botkanker. 😱
De CT scan staat inmiddels ingepland voor vrijdag. Volgende week afspraak met de arts hierover en dan later in de week staat er ook al een afspraak met een verpleegkundig specialist.
Ik kan het niet bevatten eigenlijk. Ik ben altijd degene met de zwakke gezondheid. Hij heeft nooit wat. Laat trouw ieder jaar zijn bloed controleren. Laatste keer nog vorig jaar september…. Zo gezond als een vis kreeg hij letterlijk te horen.
Ik ga proberen niet te ver vooruit te denken….. lastig voor mij ………. rollercoaster…….
Pingback: En dan stort de wereld in – deel 2 – Karin-Yvette
Verschrikkelijk. Zeker ook de manier. Ik had ook in mijn hoofd 3 april, maar dacht dat ik het mis had. En dan op deze manier….. inderdaad alsof je in een slechte rollecoaster film zit. Zoals Nelleke het hierboven al verwoordt, de spanning, het wachten en jullie hebben het allemaal al een keer meegemaakt. Dat wil je niet nog een keer, maar het is de realiteit.
Sterkte voor jullie!!
😘
Dank je wel. Je zult vast nog wel eens wat lezen over onze belevenissen de komende tijd…..
Och jeetje joh, wat erg! Ook wel lekker met dat foutje van het ziekenhuis trouwens 🙁 . Heel veel sterkte! Weer die hele mallemolen samen in met ziekenhuisbezoeken, onderzoeken, wachten, wachten, spanning etc.