Samen

Dit was een pittige week zo na de definitieve mededeling dat er geen behandeling meer is voor Rob. Daardoor merk je dat bij allebei er toch weer wat hoop naar binnen was geslopen en die is nu echt de bodem ingeslagen. Emoties liggen weer meer aan de oppervlakte. Ontelbare gedachten en angsten gaan door mijn hoofd. Uiteraard komen die het sterkst tot uiting in de nacht.

Ik ben al samen met Rob sinds ik 15 ben (en al 45 jaar een stel). We zijn samen volwassen geworden. Hebben altijd alles samen uitgezocht en ondernomen. Samen ons eerste huurhuis gevonden en 2 jaar later ons eerste koophuis. Het huis waar we nu nog steeds in wonen. Het huis zag er niet uit. Er zat geen centrale verwarming in, een oude gammele keuken, enkel glas, slecht schilderwerk en zo kan ik nog even doorgaan. Maar het was van ons. In de loop van de jaren kregen we te maken met wat tegenslag en mijn heftige ziekte. Maar we hebben nooit in de schulden gezeten en elk dubbeltje altijd 10 keer om moeten draaien maar ik ben trots dat we het altijd gered hebben met alleen het salaris van Rob. Wij hadden beiden geen ouders die bijsprongen, niet financieel en niet emotioneel dus we hebben het echt altijd samen gedaan.

Toen onze 2 zoons het huis uit waren en ik weer aan het werk was konden we langzaam ons huis een beetje ouderdom proof gaan maken en verder opknappen. We hadden tijdens onze magere jaren al veel gedaan aan het huis. CV laten installeren, kozijnen en ramen vervangen, nieuwe keuken. En we hebben veel zelf gedaan omdat we eenvoudigweg geen geld hadden om het te laten doen. Samen o.a. behangen, geschilderd, laminaat gelegd. Eigenlijk waren we altijd wel bezig met ons huis. Ik bedacht meestal de dingen en Rob probeerde dat dan uit te voeren met mijn hulp. Kortom altijd alles samen.

En nu tijdens het proces van het ouderdom proof maken stokt het. Rob is niet meer in staat om echt te klussen. Dat betekent dat we willen gaan opruimen zodat ik dat later niet allemaal in mijn eentje hoef te doen. Spulletjes die we bewaard hadden om nog eens te gebruiken voor een verandering in huis en een schuur waarin een heleboel staat en het domein van Rob is. Nooit meer zullen we samen discussiëren over een klus en hoe het beste deze aan te pakken. De woorden “nooit meer” of “de laatste keer” schieten heel vaak door mijn hoofd.

De eerst volgende “de laatste keer” zal zijn op 4 september want dan zijn we 39 jaar getrouwd. De laatste trouwdag samen……