Het is zondagochtend. Ik ben bezig mijn ontbijt te maken en ineens overvalt mij een enorm gevoel van eenzaamheid. Tranen stromen alweer. Het was ook al een ‘gevecht’ geweest met mijn wilskracht om mijn bed uit te komen. Want waarom zou ik eigenlijk?
Gisteren zijn, zoals al maanden, mijn zoon en schoondochter geweest. Ze komen in de middag, verzorgen het avondeten en we drinken in de avond nog koffie en kijken iets vermakelijks op tv. Ze blijven dan tot ongeveer 20.30 uur. Het is altijd gezellig. Op deze zondagochtend voelt het gewoon kl*te. Naast de eenzaamheid is er ook een gevoel van boosheid. Boosheid op….tsja op wat……het universum? het lot? Waarom heeft dat beslist dat ik alleen verder moest?
Boosheid ook omdat er nu alweer een stressvolle periode is. De man van mijn zus heeft 2 dagen geleden een open hart operatie ondergaan. Nieuwe hartklep en 2 omleidingen. Hij ligt nog steeds op de IC. De operatie is geslaagd maar met hem gaat het nog niet zo goed. Van te voren wisten we al dat er heel veel risico was. Wacht mijn zus hetzelfde lot als ik? Mocht mijn zwager overlijden dan zou hij gezellig gaan ouwehoeren met Rob 😊 (dat zijn zijn eigen woorden). En dan verwacht mijn zwager dat mijn zus en ik aan elkaar veel steun zullen hebben. Dat laatste gaat zeker zo zijn want mijn zus en ik zijn twee handen op één buik. We denken, zeggen en bewegen hetzelfde…het is bijna eng.
En die moeheid…..die ga ik nooit meer kwijtraken. Net zo min als dat ik de rouw zal kwijtraken. Ik hou mij maar vast aan wat experts hierover zeggen…..je raakt het niet kwijt maar het veranderd van vorm. Kan ik doorspoelen naar dat moment alsjeblieft??!!!
Hallo Karin-Yvette,
Ik kan mij geen voorstelling maken van hoe het voelt. Dat het K …. is snap ik wel. Fijn dat je zoons er voor jou zijn. Je zou natuurlijk liever Rob hebben.
Ik ben geen expert, ik wens je wel toe dat het langzaam (liever sneller) beter gaat. Tot die tijd is het vechten en dat is vermoeiend.
Knuffels van mij.
Hoi Gitte, zo fijn dat je nog steeds meeleest. 😘 Het gaat gelukkig heel langzaam de goede kant op met mijn zwager.
Hoi Karin-Yvette,
Ik hoop dat het ondertussen goed gaat met je zwager. En man, wat zou het fijn zijn als we konden doorspoelen naar fijnere tijden.
Knufff Gitte