De scan van 14 augustus laat geen veranderingen in longen, botten of prostaat zien. In de lever is de tumor ietsjes toegenomen. De tumoren zijn ook bekeken of ze bepaalde specifieke eigenschappen hebben waarvoor een experimenteel medicijn is. Maar helaas is dat niet het geval. Voor deze kleincellige prostaatkanker is er helemaal niets. De boodschap is over 2 maanden terugkomen voor een nieuwe scan om te zien hoe het ervoor staat. Bij verergerde of nieuwe klachten aan de bel trekken.
Voor het hoesten is geen verklaring. Mogelijk is het toch een hardnekkig virusje.
En daar stonden we dan na een klein kwartiertje weer buiten. Het is nu echt een kwestie van afwachten. We gaan verder met leven en proberen het maar weer naar de achtergrond te duwen. Maar de mededeling die we in het hele begin kregen, dat als we niets zouden doen dat Rob dan nog ongeveer 4 maanden zou leven komt toch weer in onze gedachten omhoog piepen. Want vanaf nu is er niets meer te doen… dus dat zou kunnen betekenen dat de 4 maanden nu ingaan…… kleincellig betekent ook snelgroeiend……. We can only wait and see…….
Wat een kak nieuws.
Ik leef met jullie mee en hoop dat er meer tijd is dan die 4 maanden.
Veel sterkte!
Helemaal met je eens Maurits…kaknieuws…..
Heel veel sterkte voor jullie beiden. Ik hoop dat jullie samen nog kunnen genieten van de kleine mooie momenten die het leven jullie te bieden heeft. ‘Eén dag tegelijk’ is natuurlijk een cliché, maar ik hoop van harte dat elke dag er één is die er toe doet.
Dank je wel Wilma.❤️ Ik hoop ook nog op een periode goede momenten.
Wat enorm balen, hopelijk voelt Rob zich nog lang goed (naar omstandigheden). Ik denk vaak aan jullie, sterkte voor jullie allemaal
Dank je wel Mariël. Duim maar voor hem/ons.
Pff… wat een rot nieuws 🙁 . Jullie hadden er vast rekening mee gehouden, maar toch. Inderdaad, daar sta je dan weer buiten. Ik probeer het me voor te stellen, dat je om je heen iedereen ziet langslopen, de wereld draait gewoon door en jullie moeten met dit dealen. Zo heftig…
Ik las al de reactie van Jan Koert met dezelfde vraag die ik had en het antwoord daarop (pijnmedicatie). Net wat Jan Koert schrijft, hopelijk duurt het nog een tijd zonder allerlei ellende.
Ermee dealen lukt eigenlijk niet maar het moet wel……
Dat is balen. Niets doen en wachten. Wat kunnen ze dan nog doen als de klachten verergeren? Pijnmedicatie ofzo. Het is eigenlijk niet het nieuws waar je op zit te wachten, helaas. Ik zit gelijk alweer te googlen naar experimentele behandelmethodes maar daar zullen jullie nog beter in zijn.
Ik hoop dat het jullie langer is gegeven dan deze 4 maanden, zonder allerlei ellende.
Heel veel sterkte toegewenst voor jullie allen!!
Als de klachten verergeren dan kunnen ze dat eventueel plaatselijk aanpakken. Bijvoorbeeld als er pijn gaat komen in de botten dan kunnen ze d.m.v bestraling de tumor wat kleiner proberen te maken zodat de pijn weg gaat. In de ruggewervel zitten op dit moment 3 tumoren.