Een week geleden was de 2e chemokuur. Deze viel zwaarder. Dat begon eigenlijk al in het ziekenhuis. Er was een nieuwe verpleegkundige en die had het infuusprikken nog niet echt onder de knie. Na een dikke 10 minuten besloot ze er toch maar een ervaren collega bij te halen. Misschien heeft mijn non-verbale communicatie en de opmerking dat zijn arm helemaal donkerpaars zag door het afknellen van zijn arm om een ader te vinden daarbij wat geholpen. De ervaren collega kwam erbij en zonder boe of bah tegen Rob te zeggen of zich even voor te stellen ramde ze de naald in zijn arm. Wat even een scherpe pijn gaf maar hé…niet klagen de infuusnaald zat erin. Met enige vertraging kon de chemo dus nu naar binnen druppelen.
Tijdens de chemo bedacht de verpleegkundige dat het een fijn moment was om te vragen naar de bijwerkingen van de 1e chemo. Waar had Rob last van gehad. Of hij last had gehad van verstopping, van tintelende vingers/handen, van misselijkheid en zo werden er nog wat dingen opgesomd. Rob kon op veel vragen nee antwoorden. Toen ik tegen Rob zei dat ze net zolang doorging met vragen totdat hij genoeg op zijn lijstje had staan begreep ze denk ik de hint en stopte het vragenvuur. Begrijp mij niet verkeerd, ik snap dat ze het moeten weten maar het is allesbehalve prettig dat het gebeurd terwijl er nog 3 andere patiënten op het kamertje lagen die alles konden meeluisteren. Privacy echt 0. Ik vind daar wat van.
Ondertussen druppelde de medicijnen gestaag naar binnen en probeerde we de tijd door te komen. Na ongeveer 3 uur konden we naar huis. Die nacht had Rob erg veel last van buikpijnen en had hij een slechte nachtrust. De dagen daarna, waarin hij ook nog chemopillen moest slikken, gingen ook moeizaam. Hij was erg moe. Bovendien zag hij eruit alsof hij te lang in de zon had liggen bakken. Knalrood in zijn gezicht en in zijn handpalmen. Dit is een bijwerking waar hij verder gelukkig geen last van had.
Vanaf dinsdag ging het weer wat beter. Wat minder moe en meer energie. Gelukkig. De weg naar ‘normalere’ dagen was weer ingezet. Vandaag is hij na een week rondom het huis blijven er weer even op uit geweest. Op 29 mei, Hemelvaartsdag en zijn verjaardag, krijgt hij zijn 3e chemokuur. Op 12 juni zal er een CT-scan gemaakt worden om te kijken of de chemo überhaupt iets gedaan heeft. Voor nu nog maar even niet aan denken. Eerst maar weer even genieten van het feit dat hij zich wat beter voelt.